Verdiept en verheven

usine-de-consenvoye

Hier hakte ik begin juli letters in steen. Deze robuuste fabriek staat in Consenvoye, vlakbij Verdun in Frankrijk. Met Klaasje reed ik er vanaf Eindhoven in 3,5 uur heen. Inclusief fotostop en plaspauze.

Na een kwart eeuw verval schudden smid Joost en steenhouwer Ans deze Usine wakker. Met vrienden knapten ze haar van voor naar achter en van onder naar boven met eigen handen op. De keukens, de kachels, de kozijnen, het balkon, de kandelaar, het handdoekenrekje: het is allemaal zelf getimmerd, gesmeed, gemonteerd, gemaakt. En verwerkt zonder het gebouw geweld aan te doen. Ze boft, deze fabriek.

Oplopend bestaat l’Usine de Consenvoye uit een smederij, een timmerwerkplaats, een lege ruimte, een gastenverblijf, de etage van Ans en Lia en een zolder met een bassin regenwater voor de wasmachine en de toiletten. In de lege ruimte kan je je plan uitvoeren. Na een verzorgd ontbijt hakten Pieter, Nelly, Klaasje en ik er onder leiding van Lia letters in steen.

Als je over steenhouwen praat, mag je dingen zeggen als “Deze week oefenen we verdiept en verheven reliëf”. Alleen daarom al zou je je inschrijven voor een cursus. Als je voor het eerst hakt, ontdek je het lekkere, gekke gevoel van spierpijn in je vingerkootje. Dat iets weg heeft van het lamme gevoel in je wang die niet van jou lijkt te zijn na een verdoving bij de tandarts. De spierpijn kwam van het verkrampt vasthouden van de beitel op dag één.

closeup

Net als met rijlessen is het learning bij doing. Mijn favoriete learning. Elke dag gaat het beter en op dag vier lukt het om de beitel na elk klapje los maar gecontroleerd tussen je vingers te laten terugspringen van de steen.

Met hakken is weg weg. Er bestaat als je over steenhouwen praat, geen delete of appeltje-z. Dat vraagt om een speciaal soort concentratie. Dat van het rijden in het donker in de regen, van het binnendragen van de bruidstaart. Zeer gefocust. Lekker. Eng lekker. Op de laptop zag ik foto’s waar Lia en Ans waarin vogels uithakten die ongeveer van de steen af vlogen. Stel dat dáár na maanden hakken een snaveltje afbreekt. Niks eng lekker. Eng!

aida_klein

tools_klein

hondje_1_klein

hondje_2_klein

hondje_3_klein

Joost leefde volgens Ans en Lia drie levens. In 2008 overleed hij. Zijn werkplaats wordt gebruikt maar minder dan vroeger dus is er ruimte voor iemand die er plannen smeedt.

Joost en Ans en vrienden hebben niet al te ver van hier, een verlaten pand veranderd in een plek waar je zomaar kan zeggen dat je oefent in het aanbrengen van verdiept en verheven reliëf.
Bijvoorbeeld in steen.

www.alusine.com.

Post a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Top